Opruimen met woorden

Heb je wel eens gehoord van Döstädning ofwel opruimen voor je doodgaat? Dat is het Zweedse gebruik om je materiële bezittingen te ordenen tegen het einde van je leven. Het is een manier om je nabestaanden nergens mee op te zadelen. Maar ook een ritueel dat je helpt om te reflecteren op je leven. Of dat nou binnenkort ten einde loopt of bij lange na nog niet.

Hoe mooi zou het zijn dat er ook een Döstädning met woorden zou zijn. Dat je samen met je dierbaren herinneringen, anekdotes op haalt. Dat kan aan de hand van foto’s of aan de hand van die symbolen of voorwerpen die iets voor je betekenen.

Het kan zo helend en helpend zijn om, ondanks dat de uitvaart nog lang niet aan de orde is, op te ruimen en om te vertellen. Om het verhaal te vertellen van je leven; om mee te geven wat je belangrijk vindt; om niet te wachten tot het echt zo ver is. Want dan overheersen rouw en verdriet. Niemand is zichzelf na een overlijden. Zie dan nog maar eens een verhaal op papier te krijgen; zie dan nog maar eens een verhaal te schrijven of te vertellen.

Hoe mooi is het om met elkaar, met iedereen die je dierbaar is,  woorden te geven aan je leven. Wat geef je mee, wat vind je belangrijk om nog een keer te benoemen. 

Dat doe je natuurlijk niet als je 20 bent, dat begrijp ik. Ik ben zelf 51 en mijn kinderen vinden mij soms oud. Ik helemaal niet…ik begin pas.  Maar wat ik wel merk is dat ik toch wat meer ga overdenken, wat heb ik zoal gedaan, heb ik mijn leven geleefd, wat wil ik de kinderen meegeven, leef ik als een voorbeeld voor hen. Dus daarom ook practice what you preach en ga ik samen met mijn mooie dochters een moment kiezen om te vertellen.